Dan toch eindelijk de landstitel!!

Ajax is voor de dertigste keer landskampioen! Wie had dat durven te voorspellen toen in november vorig jaar Martin Jol via de achterdeur de Arena verliet en Frank de Boer als interim coach werd aangesteld! Ajax verkeerde zowel bestuurlijk als sportief in de diepste crisis sinds een halve eeuw toen Rinus Michels de club uit de Meer weer moest reanimeren en tot grote hoogte wist te brengen.

Als Ajacied tot in de haarvaten ben ik een gelukkig mens! Gelukkig omdat mijn cluppie weer meetelt en volgend seizoen dus Champions League gaat spelen. Gelukkig voor de jongens die een formidabele prestatie hebben neergezet, gelukkig voor Frank de Boer die verantwoordelijk is voor het turnaround en last but not least voor scheidend voorzitter Uri Coronel en zijn medebestuursleden en directie. Die mensen zijn het afgelopen jaar door een diep dal gegaan en hebben naast terechte kritiek ook heel veel modder naar hun hoofden gesmeten gekregen. Er is tegen hen een guerrilla gevoerd die Ajax onwaardig was. De rol van Cruijff was ongetwijfeld positief bedoeld, maar de wijze waarop het Cruijff- kamp de strijd voerde verdiende- om het mild te zeggen- niet altijd de schoonheidsprijs. Nog zie ik hem in de parkeergarage staan en na het aftreden van het bestuur Coronel met zijn meest uitgestreken gezicht in de camera roepen: “Van mij zouden ze niet weg gehoeven”. En dat na vrijwel wekelijks in zijn column in De Telegraafhet aftreden van het bestuur te hebben geeist!

In NRC- Handelsblad van zaterdag 14 mei stond een interessant interview met het ex- erelid Piet Keijzer. Die heeft zijn erelidmaatschap teruggegeven en was ook zeker niet over de rol van Cruijff te spreken. De wijze waarop hij met mensen als pionnen op een schaakbord meende te kunnen schuiven was ook bij Keijzer in het verkeerde keelgat geschoten.
Cruijff bleek zijn oude ploegmaat Keijzer te hebben aanbevolen of voorgedragen om technisch directeur te worden van Ajax.
Dat verbaasde Piet Keijzer omdat die van niets wist en ook niet door Johan vanuit Barcelona was gepolst of hij daar überhaupt iets voor voelde. Opmerkelijk is wel dat vrijwel geen voetbal- deskundige Ajax in de beslissende wedstrijd tegen Twente als winnaar had getipt. Ook Piet Keijzer niet. Maar over enkele dagen als de euforie bij ons allen is uitgewerkt dient zich de harde realiteit aan. Er zijn versterkingen in het team nodig wil het de eerste ronde van de Champions League overleven. Ajax heeft een goed en jong team, waar volgens Frank de Boer ook nog de nodige rek in zit. Het team kan nog rijper en volwassener worden, maar zonder versterking wordt ook een prolongatie van de titel problematisch.

Wij zijn kampioen, ook al is het dan met maar twee punten verschil op de runner up. De tijden dat we met meer dan 15 punten verschil onbedreigd kampioen konden worden zijn geschiedenis. Naar die tijden verlangen we terug, ook al moet ik bekennen dat een zinderende en spannende laatste speeldag zoals we nu beleefden ook heel wat waard is. Voetbal zou veel van zijn charme verliezen als de buit al aan het begin van de competitie of halverwege verdeeld lijkt. Als Ajacied in hart en nieren heb ik genoten en maak ik Twente een compliment dat het met de kleinst denkbare marge tweede is geworden en de bekerfinale heeft gewonnen.

Cruijff en bestuur zijn beiden de weg kwijt!

“Niets is belangrijker dan Ajax!”. Met deze woorden namen het bestuur van de Ajax en tevens de Raad van Commissarissen van de beursgenoteerde onderneming Ajax afscheid. Zij willen ruim baan maken voor een nieuw bestuur en nieuw beleid dat vorm moet worden gegeven door een nieuwe directie. Bestuur en directie moeten in feite allemaal onderhorigen van de Verlosser uit het verre Barcelona zijn.

Ik vind dat als ras- Ajacied prima! Er doen mij twee dingen als Ajacied pijn. Dat is allereerst de povere prestaties van mijn cluppie op het veld en ten tweede de wijze waarop Cruijff en zijn achterban het bestuur- Coronel gemeend hebben bij het oud vuil te moeten zetten. Noch de houding van Cruijff noch die van Coronel verdienen de schoonheidsprijs. Het mag waar zijn dat Ajax boven alles gaat (dat zeggen zowel het bestuur als Cruijff) maar volgens mij zijn correcte menselijke relaties nog net iets van een hogere orde dan de prestaties van Ajax op het veld. Coronel c.s hebben jarenlang hun ziel en zaligheid aan de club gegeven. Uri Coronel is al 23 jaar bestuurlijk bij de club betrokken. Die zet je niet even achteloos bij het oud- vuil of maakt hem het leven en besturen onmogelijk. Ik heb daar echt een slecht gevoel bij. Zo gaan Ajacieden niet met elkaar om.
En dan resteert het grote mysterie Cruijff die terwijl de kruitdampen nog in de Arena hingen al aankondigde de volgende dag weer naar Barcelona te vertrekken. Het kan niet zo zijn dat een nieuw bestuur en nieuwe directie onderhorig zijn aan iemand in Catalonie die zelf geen verantwoordelijkheid draagt. De ene keer roept Cruijff dat hij geen bestuurs of commissaris- functie wil en daags erna wordt uit documenten en notulen duidelijk dat hij in de recente periode wel heeft gezegd commissaris te willen worden. Wie het begrijpt mag de vinger opsteken.

Als het opnieuw slecht met Ajax gaat is de nieuwe directie verantwoording schuldig aan de aandeelhouders van de onderneming.
Veronderstel dat meneer X de nieuwe algemeen directeur wordt en aan boze aandeelhouders moet uitleggen waarom het slecht met de club gaat, maar zich telkens moet verdedigen met de opmerking “ maar zo wilde Johan het!”. Als Ajax wordt omgevormd naar de wens van Cruijff zal die ook verantwoordelijk gesteld moeten kunnen worden. Dat betekent dat hij- naar het voorbeeld van o.m. Beckenbauer bij Bayern Muenchen- op zijn minst lid van de Raad van Commissarissen moet worden. Het kan niet zo zijn dat hij de enige in het totale plaatje is die geen verantwoording hoeft te dragen. Een functie in de RvC lijkt mij het meest toepasselijke. Hij kan dan vanuit Barcelona de zaken in de gaten houden, en zonodig dagelijks telefonisch of middels video- conferenties toch het beleid mede vorm geven. Daarvoor hoeft hij niet full time in Amsterdam te verblijven. De vinger aan de pols kan hij evenzeer vanuit Barcelona houden. Waar het om gaat is dat hij bereid is naar de leden, directie en aandeelhouders van Ajax verantwoordelijkheid te nemen. Wat we recent zagen leek op belletje trekken! Hard bellen en dan als de deur opengaat weg rennen en de handen in onschuld wassen. Cruijff presteerde het zelfs met een onschuldig gezicht in de camera van de NOS zijn verbazing over het vertrek van Coronel c.s. uit te spreken, “ Van mij hadden ze mogen aanblijven! “ zei hij. Kennelijk heeft Johan zijn eigen column in De Telegraaf slecht gelezen. En ook de wijze waarop hij zich achteraf distantieert van de kritiek op Blind en het verwijt dat hij onbetrouwbaar zou zijn is onwaarachtig. Cruijff ontkende dat gezegd te hebben. Maar hij stelde zich wel op achter de groep die Blind hiervan beschuldigde!

En last but not least zijn er ernstige bedenkingen aan te voeren tegen de wijze waarop Coronel c.s. bij hun afscheid de vuile was naar buiten meenden te moeten brengen. Vertrouwelijk mails werden openbaar gemaakt en alle telefoongesprekken met Cruijff bleken heimelijk te zijn opgenomen.

Stasi en KGB- methoden in de Arena! Een fiere Amsterdamse club onwaardig. Cruijff denkt dat na de chaos het herstel van Ajax op het veld kan intreden. De chaos- theorie heeft hij niet zelf bedacht. Die bestaat al eeuwen en werd in de Griekse en Romeinse oudheid al toegepast. Soms met succes, maar veelal ook zonder tastbare resultaten. Vooralsnog zijn er alleen maar verliezers. Ajax, Cruijff, bestuur, directie spelers en medewerkers hadden allen beter verdiend. Cruijff mag de paleisrevolutie hebben gewonnen, maar daarmee is Ajax nog geen landskampioen of deelnemer aan de Champions League!