1012

Wat vindt U van het gemeentelijk beleid (met name dat van wethouder Asscher) om van het postcodegebied 1012 (Wallengebied) een trendy en dure yuppenwijk te maken? Hoe vaak is me deze vraag het afgelopen paar jaar niet door journalisten en kennissen gesteld. Kort samen gevat (ongetwijfeld te kort naar het oordeel van Asscher!) willen B & W het aantal prostitutiepanden en ramen in het Wallengebied reduceren en hergroeperen en daarnaast boetieks en restaurants in het topsegment verleiden en aanmoedigen zich daar te vestigen.

Ik roep altijd: laten we het eens omdraaien. Hoe zou het gemeentebestuur reageren als ik met het plan naar buiten zou komen om raambordelen in het Museum district te vestigen. Raambordelen om de hoek van het Concertgebouw, of naast Cartier in de P.C. Hooftstraat. Ik denk dat ik voor spoedopname in een psychiatrische inrichting zou worden voorgedragen. Welke zichzelf respecterende restaurateur in het topsegment wil in een hoerenbuurt zitten en welke modeontwerper ontvangst zijn clienten graag met uitzicht op raambordelen? Nu zal men mij tegenwerpen dat het gemeentebestuur door een reshuffling van panden juist prosititutie en hoogwaardige middenstand en horeca uit elkaar wil houden, maar dat is een illusie. Als men om het restaurant of modehuis te bereiken geconfronteerd wordt met raamprositiutie is dat absurd. Stel je voor dat men op weg naar een uitvoering in het Concertgebouw geconfronteerd wordt met raamprostitutie in de zijstraten waar men zijn wagen moet parkeren. Niemand zou dat accepteren. Of dat in alle zijstraten van de P.C. Hooftstraat bordelen zouden worden gevestigd. Zou iemand in de hoofdstad daar gelukkig mee zijn? Naar mijn vaste overtuiging is de reshuffling van panden in het Wallengebied niet anders dan de eerste stap van B & W om prositutie geheel uit de stad te verbannen.

Burgemeester Cohen mag nog zo hard en vaak roepen dat hij niet tegen prositutie is, de verklaringen van zijn wethouder Asscher spreken boekdelen. Bij tal van gelegenheden heeft Asscher publiekelijk verklaard tegen prositutie te zijn en van Amsterdam in feite het liefst een Urk aan de Amstel te willen maken (die typering is van Jan Blokker). Mijn verwachting is dat het door Amsterdam ingezette Wallenbeleid uiteindelijk zal gaan resulteren in een afgeschermd gesloten gebied elders in de stad waar prostitutie mag worden bedreven. Een soort Amsterdamse variant van de Duitse eroscentra. Het unieke van het Amsterdamse Red Light District was juist dat het een integraal deel van de stad was. Het hoorde bij de stad zoals de Westertoren en Albert Cuijpmarkt.

Niet voor niets heb ik toen ik mijn panden via Stadsgoed in feite aan de gemeente Amsterdam verkocht een contract moeten tekenen waarin ik verklaarde nooit meer onroerend goed in het postcodegebied 1012 te zullen verwerven. De gemeente wil naar mijn vaste overtuiging van de belangrijkste toeristische trekpleister van de hoofdstad af omdat een wethouder en een deel van zijn achterban principieel tegen prostitutie zijn. Dat wil men bereiken via een salamitactiek. Eerst door hergroepering en inperking van het aantal prostitutiepanden en uiteindelijk door een totaal verbod of inrichting van een gesloten prostitutiegebied. Een dergelijk beleid zal zich uitstrekken over enkele tientallen jaren. Ik vrees het niet meer te zullen meemaken dat het Wallengebied uitsluitend nog zal bestaan uit trendy restaurants en dure modehuizen en de prostitutie is verbannen naar een ommuurd getto- achtig gebied ergens in Amsterdam Noord of Bijlmermeer. Sterker: Ik hoop het niet te zullen meemaken!