Dan toch eindelijk de landstitel!!

Ajax is voor de dertigste keer landskampioen! Wie had dat durven te voorspellen toen in november vorig jaar Martin Jol via de achterdeur de Arena verliet en Frank de Boer als interim coach werd aangesteld! Ajax verkeerde zowel bestuurlijk als sportief in de diepste crisis sinds een halve eeuw toen Rinus Michels de club uit de Meer weer moest reanimeren en tot grote hoogte wist te brengen.

Als Ajacied tot in de haarvaten ben ik een gelukkig mens! Gelukkig omdat mijn cluppie weer meetelt en volgend seizoen dus Champions League gaat spelen. Gelukkig voor de jongens die een formidabele prestatie hebben neergezet, gelukkig voor Frank de Boer die verantwoordelijk is voor het turnaround en last but not least voor scheidend voorzitter Uri Coronel en zijn medebestuursleden en directie. Die mensen zijn het afgelopen jaar door een diep dal gegaan en hebben naast terechte kritiek ook heel veel modder naar hun hoofden gesmeten gekregen. Er is tegen hen een guerrilla gevoerd die Ajax onwaardig was. De rol van Cruijff was ongetwijfeld positief bedoeld, maar de wijze waarop het Cruijff- kamp de strijd voerde verdiende- om het mild te zeggen- niet altijd de schoonheidsprijs. Nog zie ik hem in de parkeergarage staan en na het aftreden van het bestuur Coronel met zijn meest uitgestreken gezicht in de camera roepen: “Van mij zouden ze niet weg gehoeven”. En dat na vrijwel wekelijks in zijn column in De Telegraafhet aftreden van het bestuur te hebben geeist!

In NRC- Handelsblad van zaterdag 14 mei stond een interessant interview met het ex- erelid Piet Keijzer. Die heeft zijn erelidmaatschap teruggegeven en was ook zeker niet over de rol van Cruijff te spreken. De wijze waarop hij met mensen als pionnen op een schaakbord meende te kunnen schuiven was ook bij Keijzer in het verkeerde keelgat geschoten.
Cruijff bleek zijn oude ploegmaat Keijzer te hebben aanbevolen of voorgedragen om technisch directeur te worden van Ajax.
Dat verbaasde Piet Keijzer omdat die van niets wist en ook niet door Johan vanuit Barcelona was gepolst of hij daar überhaupt iets voor voelde. Opmerkelijk is wel dat vrijwel geen voetbal- deskundige Ajax in de beslissende wedstrijd tegen Twente als winnaar had getipt. Ook Piet Keijzer niet. Maar over enkele dagen als de euforie bij ons allen is uitgewerkt dient zich de harde realiteit aan. Er zijn versterkingen in het team nodig wil het de eerste ronde van de Champions League overleven. Ajax heeft een goed en jong team, waar volgens Frank de Boer ook nog de nodige rek in zit. Het team kan nog rijper en volwassener worden, maar zonder versterking wordt ook een prolongatie van de titel problematisch.

Wij zijn kampioen, ook al is het dan met maar twee punten verschil op de runner up. De tijden dat we met meer dan 15 punten verschil onbedreigd kampioen konden worden zijn geschiedenis. Naar die tijden verlangen we terug, ook al moet ik bekennen dat een zinderende en spannende laatste speeldag zoals we nu beleefden ook heel wat waard is. Voetbal zou veel van zijn charme verliezen als de buit al aan het begin van de competitie of halverwege verdeeld lijkt. Als Ajacied in hart en nieren heb ik genoten en maak ik Twente een compliment dat het met de kleinst denkbare marge tweede is geworden en de bekerfinale heeft gewonnen.