Een dag na de bekerwedstrijd Ajax - Feyenoord.

Het was een leuke voetbaldag, helaas met nogal nare neveneffecten… Allereerst even naar de wedstrijd; de eerste tien minuten waren echt flitsend met een zeer sterk Ajax en een onthutsend slecht Feyenoord. Later herstelde Feyenoord zich enigszins maar op deze wijze kunnen ze Ajax natuurlijk nooit bedreigen. Het is nu hopen op een spannende tweede wedstrijd.

De schaduwkant van deze wedstrijd (na 30 jaar weer eens een klassieker!), was dat een kleine groep supporters het onmogelijk maakt om een normale bekerfinale te spelen. Het is toch een wedstrijd waar ieder mens met een voetbal- hart van zou watertanden? Maar terwijl de wedstrijd in de Arena plaatsvindt scanderen op de Coolsinger Feyenoord hooligans antisemitische leuzen. Walgelijk! Maar ook het gedrag van een aantal F-Side mensen dient zeer nadrukkelijk te worden afgekeurd. Enkele kwalijke figuren hadden vorige week op de website van AFCA foto’s van het bombardement op het centrum van Rotterdam gezet met als begeleidende tekst “ Heel Rotterdam moet plat!!”. Kan het nog walgelijker? Ik heb genoten van vak 410 en ook ik heb staan zingen en juichen… weliswaar vanuit mijn skybox, maar het gevoel was er niet minder om. Maar toch bleef ik het jammer vinden dat er geen uit supporters waren. Ik hoop dan ook dat de politiek dit snel zal aanpakken en met goede, liefst harde maatregelen komt.. Het is toch prachtig om met evenveel supporters in een stadion te kunnen zitten en samen van een bekerfinale te genieten? Toen Rinus Michels ooit zijn legendarische uitspraak “ Voetbal is oorlog!” deed doelde hij daarmee niet op oorlog op de tribune en in de stad. Hij had een sportieve oorlog tussen 22 voetballers op het veld voor ogen die elkaar reglementair te lijf zouden moeten gaan.

Op 2 mei hoop ik natuurlijk dat Ajax kampioen wordt. Ik heb er zelfs een vakantie in Ierland voor uitgesteld. En als ze geen kampioen worden? Ja, dan heb ik daar wel een rotgevoel over! Ik zal het echter de Twente supporters niet kwalijk nemen als zij staan te juichen en te springen in hun stadion. Dat zit natuurlijk wel nokvol en op zich is het niet verkeerd voor de spanning in de Nederlandse competitie als eens een outsider het landskampioenschap binnen haalt.

Over zes weken het WK… Dan staan we hopelijk wel gebroederlijk naast elkaar in oranje outfit en zingen we luidkeels met zijn allen het volkslied mee. Ik heb een kaartje gekocht voor een jongeman in Afrika. Zijn naam is Steve en hij verricht veel klusjes op “mijn” school in Lentille (Kenia). Steve gaat een busreis maken van 5 dagen heen, 5 dagen terug om de wedstrijd Kameroen - Nederland bij te wonen. Voor Steve is het “a dream come true” en hij heeft het dan ook over niets anders meer. Toch zit het hem niet lekker want, zo vroeg hij mij “Wat als Kameroen een doelpunt maakt?” Ik zei, dan spring je op en juich je zo hard als je kunt!
Ik ga zelf pas na de voorrondes naar Zuid- Afrika. Ik ben en blijf toch meer een Kenia- man. Als we doorgaan, zo zei ik tegen Steven, dan blijf je daar gewoon, ik regel wel een ticket voor je. Steve kan dit allemaal niet bevatten. Ik heb hem gezegd dat hij mij maar goed moet helpen met het tournooi in Juli en dan staan we quitte. Er gaat een elftal van de school naar toe en daarvoor zijn nogal wat problemen op te lossen. Zo moeten er kampen op gezet worden, gebouwen geschilderd worden, het is dus geweldig als hij mij daarmee zou helpen. En Steve? Die is door het dolle heen omdat hij naar een voetbalwedstrijd kan!

Charles Geerts.