Vissen

“Als ze me missen, dan ben ik vissen! “, “als ze me zoeken, dan ben ik snoeken!”. Het zouden uitspraken van hengel-professor Charles Geerts kunnen zijn. Als kleine jongen ging hij al met zijn vader mee uit vissen. En anders dan de meeste kleine jongens die daarvoor zelden het geduld weten op te brengen, bleek Charles een natuurtalent. Hij zou tot de dag van vandaag de hengels niet meer neerleggen en heeft zowel in Afrika als in zijn boerderij in Noord- Holland een complete en zeer kostbare hengel- uitrusting. Zes hengels (handgemaakt) in Afrika en zes in Nederland.

Het verwijt van Visserslatijn drukt Charles onmiddellijk de kop in met foto’s. Iedere bewering staaft hij met beelden. Voor vissen met een gewicht minder dan dat van een doorsnee herdershond haalt hij de neus op. Een kick blijft het iedere keer voor hem als hij de hengel kan uitgooien boven op Mount Kenia in een schitterend meer. Op 3000 meter hoogte in een kristalhelder meer vissen op forel is de ultieme wens van elke hengelfanaat. “ Je ziet de vissen in het heldere water zelf op groe afstand zitten en je vist temidden van besneeuwde bergtoppen. Het gevoel dat je daar krijgt is niet te beschrijven “, aldus Charles. De meeste vissen zet hij overigens weer terug. Normaliter neemt hij twee forellen om te eten mee. De rest gaat terug het heldere bergwater in.

Het ruigere werk vindt plaats in Lake Turkana waar Charles, vaak met echtgenote Trea of vrienden, de strijd aanbindt met Nijlbaars en meervallen. Een Nijlbaars van 50 kilo aan de haak slaan is geen uitzondering en een meerval van 40 kilo heeft hij eveneens menig keer verschalkt. Nog zwaarder werk vindt plaats tijdens het vissen in zee. Dat doet Charles vanuit Munira- island, vlak bij Somalië. Toch heeft Charles zijn meerdere moeten erkennen in echtgenote Trea die op zee ooit een zwarte Merlin van 576 pond heeft weten te temmen.

Charles: “ Het bijzondere is dat ze dat staande heeft weten te doen en niet zittend op de zgn. vechtstoel. Aan boord hebben we dat gevaarte niet willen hebben, omdat we hem toch zouden terugzetten. Op basis van computer animaties en berekeningen is komen vast te staan dat het gevaarte 576 pond woog. Zeg maar het gewicht van vier mensen bij elkaar!! We spreken dus in dit geval van een zeemonster. Toen we hem naast de boot hadden en hij zijn bek opendeed keken we in een laadklep. Met een hap kan een Merlin van deze afmeting een school van honderden kleine vissen tegelijk verschalken. “

Toch haalt Charles Geerts voor de sloten en rivieren in Nederlad evenmin zijn neus op. Achter zijn boerderij heeft hij een bootje waarmee hij regelmatig de Noordhollandse sloten en wateren bevaart om op de goede plekken de hengel uit te gooien.
“ Hier achter mijn huis zit zeer veel karper en voorn. Het is een andere wereld dan te vissen op 3000 meter hoogte in Kenia, maar ik ben en blijf Nederlander en kan eveneens intens genieten van de rust en sfeer hier in Noord- Holland. En voor het ruigere werk ga ik ook regelmatig naar Ierland om te snoeken. Vissen is een deel van mijn leven, net zoals voetbal. Met jagen heb ik niets. Zet mij maar lekker op een mooie stek aan de waterkant “.